Bij een geboorte, hoort een geboortekaartje. Het is de manier waarop jullie aan de wereld vertellen dat jullie een kindje op de wereld hebben gezet, hoe het zal gaan heten en wanneer het juist geboren werd. Dat kaartje moeten jullie vooraf kiezen om dan net na de geboorte de variablele gegevens aan te passen. Hoe zorg je er nu voor dat je het perfecte geboortekaartje hebt? Enkele tips op een rijtje:
1. Neem voldoende tijd om een kaartje te kiezen. Het kan frustrerend zijn als je te lang wacht en dan niet helemaal vindt wat je wil. Daarom is het belangrijk voldoende tijd te nemen om reeds vroeg te beginnen zoeken. Als je denkt dat je een kaartje gevonden hebt, laat het dan eventjes rusten en bekijk het binnen een aantal dagen nog even. Zo ben je zeker dat je het ook op een ander moment nog mooi vindt.
2. Gebruik de verschillende kanalen. Het voordeel de dag van vandaag van alles op internet te vinden is groot. Via google kan je perfect de criteria ingeven waarnaar je op zoek bent. Wil je vb een geboortekaartje met uiltjes, dan zoek je ‘geboortekaartje uiltjes’ en je zal meteen zien waar deze aangeboden worden. Ga je liever eens langs (is belangrijk als je een kaartje op maat laat maken), maak dan een afspraak. Er zijn ook standaard boeken te verkrijgen bij drukkers en verschillende winkels.
3. Weet wat je wil. Wil je een kaartje dat uniek is, of je nog niet eerder zag? Laat dan de boeken maar meteen links liggen. Ga op zoek naar ‘geboortekaartjes op maat’ op het internet en dan vind je de grafische bureaus die speciaal voor jullie een kaartje willen. Wil je liever een retro geboortekaartje, geef dan die zoekwoorden eens in Google in.
4. Kies iets persoonlijks. Het is belangrijk dat het geboortekaartje uitstraalt wat jullie willen meegeven als communicatie voor jullie kindje. Het is steeds leuker als de personen die jullie kaartje krijgen, het nog niet eerder zagen. Een origineel en persoonlijk geboortekaartje maakt steeds iets los bij mensen. Je zal zien dat je op een origineel geboortekaartje veel reactie zal krijgen.
5. Bekijk of het mogelijk is doopsuiker en geboortekaartje op elkaar af te stemmen. Het is leuk als alles mooi 1 geheel vormt, een concept. De sfeer die dan van het kaartje uitgaat, wordt ook in de doopsuiker doorgetrokken. Meestal is het mogelijk labeltjes voor doopsuiker samen met het kaartje te bestellen. Ook kleuren van de boontjes zelf kunnen perfect op de kleuren van het kaartje afgestemd worden.
6. Let op levertijden. Het is belangrijk te weten hoe snel je kaartje klaar is eens je de gegevens van de geboorte doorgegeven hebt.
7. Let op de manier van leveren. Zorg ervoor dat je weet waar of hoe het kaartje geleverd wordt: kan je gaan afhalen, moet het afgetekend worden, kan het in het ziekenhuis geleverd worden,...
8. Indien jullie het geslacht kennen, en de naam gekozen is, geef deze dan reeds door. Als je een digitale drukproef krijgt, dan zie je meteen dat alles juist geschreven is. Ken je het geslacht nog niet, geef dan vooraf de 2 mogelijke namen geschreven door zodat ook daar geen schrijffouten kunnen voorkomen.
9. Vraag een digitale drukproef en controleer deze meerdere keren. Meestal wordt een digitale drukproef gestuurd. Hierop kunnen jullie reeds alle gegevens controleren. Het is belangrijk deze digitale proef heel grondig na te lezen om fouten te vermijden.
10. Geef de variabele gegevens zo snel mogelijk na de geboorte door. Zorg dat je een gsmnr hebt waarop steeds iemand te bereiken is. Hoe sneller jullie alles kunnen doorgeven, hoe sneller jullie kaartje klaar kan zijn (rekening houdend met weekend- en feestdagen natuurlijk).
Wat jullie ook kiezen, zorg vooral dat het jullie eigen keuze is en laat je niet door anderen beïnvloeden. Het is jullie kindje, jullie gezinnetje, jullie groot nieuws.
Veel succes
maandag 4 april 2011
vrijdag 1 april 2011
Zwangerschap en alcoholgebruik : een slecht combinatie
Vroeger ging men ervan uit dat, bij zwangerschap, de placenta alle giftige stoffen uit het bloed van de moeder kon filteren voor dit de foetus bereikte. Negatieve effecten van alcoholgebruik en –misbruik waren niet gekend. Vandaag weet men wel beter: een zwangerschap en alcohol gaan niet samen...
Effecten van alcohol op de foetus
Bij consumptie van alcohol door een moeder, zal dezelfde concentratie van deze alcohol de baby bereiken als de concentratie die in het bloed van de moeder kan gemeten worden. Iedere kleine hoeveelheid alcohol, gaat dus ook rechtstreeks naar de baby. Bij ernstig alcoholgebruik zal de foetus hier zware problemen van ondervinden. De foetus is op dat moment nog niet in staat de alcohol af te breken en zal hiervan last krijgen bij zowel de lichamelijke als verstandelijke ontwikkeling.
FAS of foetaal alcohol syndroom
Het FAS werd ondekt op het einde van de jaren ’70. Men deed onderzoek naar babies met betrekking tot alcohol gebruik en de bevindingen waren duidelijk; bij babies waarvan de moeder overmatig alcohol gebruikte tijdens de zwangerschap, waren een aantal duidelijke symptomen en aangeboren afwijkingen te herkennen.
Eigenschappen van het FAS
Het FAS is een syndroom. Hiermee wordt een groep met verschillende symptomen bedoeld. Het overmatig gebruik van alcohol beperkt zich namelijk niet tot één bepaald symptoom maar uit zich op verschillende vlakken:
[LIST]
Een klein hoofd, ook wel microcefalie genaamd, is een belangrijk kenmerk van FAS
Een laag geboortegewicht (lager dan 2500g) is een belangrijk kenmerk en een duidelijk aantoonbaar risico voor babysterfte
Kleine oogjes, waarbij niet de grootte van de oogbol bedoeld wordt dan wel de grootte van de opening van de oogleden, zijn mogelijk een kenmerk van FAS
Een korte wipneus met een plat gevormd deel van de neusbrug kan wijzen op FAS
Een terugwijkende onderkaak is, in combinatie met deze andere factoren een mogelijk symptoom van FAS.
In veel gevallen van drankmisbruik, kwam een gespleten gehemeltje bij de baby voor.
Veel afwijkingen aan de inwendige organen, zoals hart en nieren, zijn toe te schrijven aan alcoholmisbruik.
[/LIST]
Dit gaat om de uiterlijke kenmerken bij alcoholmisbruik tijdens de zwangerschap. Daarnaast zijn er ook nog een heel deel moeilijker merkbare tekenen van beschadiging aan het centraal zenuwstelsel. In veel gevallen hebben babies met FAS een mentale achterstand die in sommige gevallen niet meer kan worden ingehaald.
Miskraam door alcohol
In het ergste geval van alcoholmisbruik, komt een miskraam voor. Dit bewees een Brits onderzoek dat een grote groep zwangere vrouwen onderzocht. Deze dronken per dag tussen de 19cl en de 38cl pure alcohol. Dit is het equivalent van een halve liter tot een liter jenever per dag. 70% van deze groep had al één of meerdere spontane abortussen meegemaakt die duidelijk konden worden toegeschreven aan alcoholmisbruik. In dergelijke ernstige gevallen kunnen meerdere eigenschappen tegelijk voorkomen waardoor de natuur zelf beslist de zwangerschap af te breken.
Alcohol in elk stadium van de zwangerschap
De effecten van alcohol op de foetus zijn niet gelijk in ieder stadium van de zwangerschap.
In het eerste trimester van de zwangerschap, moet de foetus nog volledig gevormd worden. In deze periode zullen het centraal zenuwstelsel en de organen gevormd worden. Als men in deze periode alcohol gebruikt, zullen deze organen en de celmembranen aangetast worden. Hierdoor kunnen belangrijke afwijkingen ontstaan.
In latere periodes van de zwangerschap, kan belangrijke achterstand in groei betekenen (groeistoornissen), kan hersenbeschadiging veroorzaken en kan verantwoordelijk zijn voor gedragsstoornissen. Babies waarbij alcohol werd gebruikt tijdens de zwangerschap, waren bij onderzoek minder allert en leken ‘schrikachtiger’.
Maar, ook veelvuldig alcoholgebruik vlak vóór de zwangerschap gaf negatieve resultaten bij de pasgeboren babies. Hierbij heeft men ook ondervonden dat deze kinderen FAS-symptomen kunnen vertonen. Men past dus best gezonde levensgewoontes toe voor de zwangerschap.
Voorkomen van FAS
Spijtig genoeg komt FAS in de Westerse wereld veel voor. In Amerika durft men te schatten dat tussen de 1/1500 en 1/600 geboorten tekenen van FAS vertoont. Men kan stellen dat alcohol misbruik tijdens de zwangerschap één van de belangrijkste oorzaken is van afwijkingen aan het centraal zenuwstelsel, afwijkingen aan de wervelkolom en mongolisme.
Hoeveelheid alcohol versus soort alcohol
Onderzoek bij ratten toonde aan dat de soort alcohol die men consumeert (bier, wijn, ...) niet van belang is. De hoeveelheid alcohol die men tot zich neemt, en dus rechtstreeks naar de foetus doorgaat, is de belangrijkste factor. Men heeft zwangere ratten ingespoten met pure alcohol en hierbij heeft men ondervonden dat de hoeveelheid de belangrijkste factor was. De nieuw geboren ratjes leden aan afwijkende kenmerken die duidelijke overeenkomsten vertoonden met FAS bij de mens.
Men kan duidelijk stellen dat 6 eenheden alcohol of meer per dag ernstige schade kunnen berokkenen aan de foetus. Het maakt dus niet uit welke soort men consumeert aangezien deze 6 eenheden kunnen worden omgerekend naar 11cl pure alcohol. Ook als men onregelmatig drinkt, zijn deze hoeveelheden schadelijk voor de gezondheid van de baby.
De invloed van 1 drankje op de foetus is momenteel nog niet duidelijk. Men voert momenteel onderzoek naar een hele groep zwangere vrouwen waarbij het alcoholgebruik perfect door een arts in kaart gebracht wordt. Bij kleine hoeveelheden alcoholgebruik kunnen toch symptomen optreden zoals zenuwachtigheid en schrikreacties. De regel is echter duidelijk dat hoe meer alcohol men gebruikt, hoe hoger en belangrijker het risico voor de baby wordt.
Alcohol in combinatie met voeding en roken
Hoewel de invloed van alcohol niet rechtstreeks verbonden is met de voedingsgewoonte en roken, kan men hier toch een duidelijk verband zien. Vrouwen die verslaafd zijn aan alcohol zullen in vele gevallen weinig op gezonde voeding letten en in de meeste gevallen roker zijn. Dit wil zeggen dat niet enkel de alcohol het al zeer negatieve effect op de foetus teweeg brengt, maar dat alle effecten nog eens versterkt worden door de invloed van roken en ongezonde voeding.
Stoppen voor de zwangerschap
Indien men zwanger wil worden, is het belangrijk voor de zwangerschap een gezonde levensstijl aan te nemen. De gevolgen van wat men even voor de zwangerschap eet of drinkt zijn namelijk niet meteen verdwenen. Daarom is niet enkel tijdens maar ook voor de zwangerschap het gebruik van alcohol beperken belangrijk.
Effecten van alcohol op de foetus
Bij consumptie van alcohol door een moeder, zal dezelfde concentratie van deze alcohol de baby bereiken als de concentratie die in het bloed van de moeder kan gemeten worden. Iedere kleine hoeveelheid alcohol, gaat dus ook rechtstreeks naar de baby. Bij ernstig alcoholgebruik zal de foetus hier zware problemen van ondervinden. De foetus is op dat moment nog niet in staat de alcohol af te breken en zal hiervan last krijgen bij zowel de lichamelijke als verstandelijke ontwikkeling.
FAS of foetaal alcohol syndroom
Het FAS werd ondekt op het einde van de jaren ’70. Men deed onderzoek naar babies met betrekking tot alcohol gebruik en de bevindingen waren duidelijk; bij babies waarvan de moeder overmatig alcohol gebruikte tijdens de zwangerschap, waren een aantal duidelijke symptomen en aangeboren afwijkingen te herkennen.
Eigenschappen van het FAS
Het FAS is een syndroom. Hiermee wordt een groep met verschillende symptomen bedoeld. Het overmatig gebruik van alcohol beperkt zich namelijk niet tot één bepaald symptoom maar uit zich op verschillende vlakken:
[LIST]
Een klein hoofd, ook wel microcefalie genaamd, is een belangrijk kenmerk van FAS
Een laag geboortegewicht (lager dan 2500g) is een belangrijk kenmerk en een duidelijk aantoonbaar risico voor babysterfte
Kleine oogjes, waarbij niet de grootte van de oogbol bedoeld wordt dan wel de grootte van de opening van de oogleden, zijn mogelijk een kenmerk van FAS
Een korte wipneus met een plat gevormd deel van de neusbrug kan wijzen op FAS
Een terugwijkende onderkaak is, in combinatie met deze andere factoren een mogelijk symptoom van FAS.
In veel gevallen van drankmisbruik, kwam een gespleten gehemeltje bij de baby voor.
Veel afwijkingen aan de inwendige organen, zoals hart en nieren, zijn toe te schrijven aan alcoholmisbruik.
[/LIST]
Dit gaat om de uiterlijke kenmerken bij alcoholmisbruik tijdens de zwangerschap. Daarnaast zijn er ook nog een heel deel moeilijker merkbare tekenen van beschadiging aan het centraal zenuwstelsel. In veel gevallen hebben babies met FAS een mentale achterstand die in sommige gevallen niet meer kan worden ingehaald.
Miskraam door alcohol
In het ergste geval van alcoholmisbruik, komt een miskraam voor. Dit bewees een Brits onderzoek dat een grote groep zwangere vrouwen onderzocht. Deze dronken per dag tussen de 19cl en de 38cl pure alcohol. Dit is het equivalent van een halve liter tot een liter jenever per dag. 70% van deze groep had al één of meerdere spontane abortussen meegemaakt die duidelijk konden worden toegeschreven aan alcoholmisbruik. In dergelijke ernstige gevallen kunnen meerdere eigenschappen tegelijk voorkomen waardoor de natuur zelf beslist de zwangerschap af te breken.
Alcohol in elk stadium van de zwangerschap
De effecten van alcohol op de foetus zijn niet gelijk in ieder stadium van de zwangerschap.
In het eerste trimester van de zwangerschap, moet de foetus nog volledig gevormd worden. In deze periode zullen het centraal zenuwstelsel en de organen gevormd worden. Als men in deze periode alcohol gebruikt, zullen deze organen en de celmembranen aangetast worden. Hierdoor kunnen belangrijke afwijkingen ontstaan.
In latere periodes van de zwangerschap, kan belangrijke achterstand in groei betekenen (groeistoornissen), kan hersenbeschadiging veroorzaken en kan verantwoordelijk zijn voor gedragsstoornissen. Babies waarbij alcohol werd gebruikt tijdens de zwangerschap, waren bij onderzoek minder allert en leken ‘schrikachtiger’.
Maar, ook veelvuldig alcoholgebruik vlak vóór de zwangerschap gaf negatieve resultaten bij de pasgeboren babies. Hierbij heeft men ook ondervonden dat deze kinderen FAS-symptomen kunnen vertonen. Men past dus best gezonde levensgewoontes toe voor de zwangerschap.
Voorkomen van FAS
Spijtig genoeg komt FAS in de Westerse wereld veel voor. In Amerika durft men te schatten dat tussen de 1/1500 en 1/600 geboorten tekenen van FAS vertoont. Men kan stellen dat alcohol misbruik tijdens de zwangerschap één van de belangrijkste oorzaken is van afwijkingen aan het centraal zenuwstelsel, afwijkingen aan de wervelkolom en mongolisme.
Hoeveelheid alcohol versus soort alcohol
Onderzoek bij ratten toonde aan dat de soort alcohol die men consumeert (bier, wijn, ...) niet van belang is. De hoeveelheid alcohol die men tot zich neemt, en dus rechtstreeks naar de foetus doorgaat, is de belangrijkste factor. Men heeft zwangere ratten ingespoten met pure alcohol en hierbij heeft men ondervonden dat de hoeveelheid de belangrijkste factor was. De nieuw geboren ratjes leden aan afwijkende kenmerken die duidelijke overeenkomsten vertoonden met FAS bij de mens.
Men kan duidelijk stellen dat 6 eenheden alcohol of meer per dag ernstige schade kunnen berokkenen aan de foetus. Het maakt dus niet uit welke soort men consumeert aangezien deze 6 eenheden kunnen worden omgerekend naar 11cl pure alcohol. Ook als men onregelmatig drinkt, zijn deze hoeveelheden schadelijk voor de gezondheid van de baby.
De invloed van 1 drankje op de foetus is momenteel nog niet duidelijk. Men voert momenteel onderzoek naar een hele groep zwangere vrouwen waarbij het alcoholgebruik perfect door een arts in kaart gebracht wordt. Bij kleine hoeveelheden alcoholgebruik kunnen toch symptomen optreden zoals zenuwachtigheid en schrikreacties. De regel is echter duidelijk dat hoe meer alcohol men gebruikt, hoe hoger en belangrijker het risico voor de baby wordt.
Alcohol in combinatie met voeding en roken
Hoewel de invloed van alcohol niet rechtstreeks verbonden is met de voedingsgewoonte en roken, kan men hier toch een duidelijk verband zien. Vrouwen die verslaafd zijn aan alcohol zullen in vele gevallen weinig op gezonde voeding letten en in de meeste gevallen roker zijn. Dit wil zeggen dat niet enkel de alcohol het al zeer negatieve effect op de foetus teweeg brengt, maar dat alle effecten nog eens versterkt worden door de invloed van roken en ongezonde voeding.
Stoppen voor de zwangerschap
Indien men zwanger wil worden, is het belangrijk voor de zwangerschap een gezonde levensstijl aan te nemen. De gevolgen van wat men even voor de zwangerschap eet of drinkt zijn namelijk niet meteen verdwenen. Daarom is niet enkel tijdens maar ook voor de zwangerschap het gebruik van alcohol beperken belangrijk.
zaterdag 26 maart 2011
Zwangerschap en griep
Iedereen heeft het weer over griep tegenwoordig, maar laten we griep in het algemeen eens nader bekijken met betrekking tot zwangerschap. Tot de risicogroep worden altijd de 65-plussers gerekend maar ook zwangere vrouwen of heel jonge kinderen hebben een verhoogd risico.
Preventie
Voor kinderen en zwangere vrouwen mag het risico van griep dan wel iets minder groot zijn dan dat voor 65-plussers en mensen met een slepende ziekte, toch is het aanwezig en mag het niet uit het oog verloren worden.
Ook al lijken de symptomen van griep (koorts, spierpijn, …) onschuldig, het enige dat men als zwangere vrouw kan doen is in bed liggen en veel rusten in de hoop dat het op die manier snel zal overgaan. Daarom kan men zich vooraf beter laten inenten tegen de griep.
Een inenting tegen de griep is natuurlijk geen garantie want als er een nieuwe griepvorm voorkomt die niet in het vaccinatiegamma zit, zoals het geval is bij de Mexicaanse griep, maar het vormt toch een grote barrière. De samenstelling van het griepvirus wordt jaarlijks aangepast aan de verschillende griepstammen die circuleren.
Tot vandaag werden er geen negatieve effecten van vaccinatie vastgesteld bij zwangere vrouwen of bij de foetus. In sommige onderzoeken werden de kinderen zelfs tot hun 7 jaar opgevolgd en er werden geen negatieve effecten ondervonden.
Risico van de griep op een kind
De effecten van het griepvirus voor een zwangere vrouw en een ongeboren kind zijn moeilijk te bestuderen en in te schatten. Echter, volgens onderzoek is gebleken dat de effecten van griep op het einde van de zwangerschap zorgen voor een verhoging van het risico op ziekenhuisopname omwille van hart en ademhalingsproblemen van het kind.
Ook de risico’s voor de foetus zijn, volgens sommige onderzoeken, niet te verwaarlozen en kunnen leiden tot infecties, vooral als er reeds sprake is van hartaandoeningen. We kunnen dus duidelijk stellend at het risico op een ziekenhuisopname voor kinderen van 0 tot 6 maanden die de griep krijgen, een stuk hoger ligt dan voor kinderen die ouder zijn dan 6 maand.
Antivirale middelen
Voor wie zich niet laten inenten heeft, bestaat er nog een redmiddel als men toch griep zou krijgen: een antiviraal geneesmiddel dat ervoor zorgt dat het virus zich niet kan vermeerderen.
Een antiviraal geneesmiddel tegen de griep zorgt ervoor dat de duur van de ziekte beperkt blijft tot anderhalve dag en gaat ook de symptomen verzachten. Het geneesmiddel moet men pas nemen als men de symptomen van griep reeds vertoont, en dit in een periode waarin de griep circuleert. Om effectief te zijn, moet het geneesmiddel snel ingenomen worden; na 24u waarin men de symptomen van griep (hoofdpijn, koorts, spierpijn,…) vertoont en ten laatste na 48 uur. Men moet het middel gedurende enkele dagen innemen, bij voorkeur bij de maaltijd.
Deze middelen zouden geen negatief of blijvend effect hebben op het ongeboren kindje en noch op de moeder. Ook bij jonge kinderen is er geen negatief effect vastgesteld en dus raadzaam om op deze manier te werk te gaan aangezien jonge kinderen de beste verspreiders zijn van het griepvirus. Men kan dit middel als zwangere vrouw ook preventief innemen als men in contact is geweest met één of meerdere personen die de griep hebben.
De arts
Natuurlijk is de belangrijkste reflex als men de symptomen van griep vertoont, met een arts te spreken. Algemeen is het zo dat in het derde trimester van de zwangerschap, risico’s voor een vroeggeboorte en andere complicaties door ziekte hoger zijn en het is dus raadzaam steeds een dokter te raadplegen. Hij zal, indien nuttig, de antivirale middelen voorschrijven en de nodige uitleg geven hoe men deze middelen moet innemen. Indien men een vaccinatie wil, kan men dit ook best met de arts bespreken zodat men er zeker van is dat de vaccinatie gereserveerd wordt en op de juiste manier en op het juiste moment gegeven wordt.
De Mexicaanse griep
Het risico van de Mexicaanse griep op een zwangerschap is niet hoger dan het risico van een ‘gewone’ griep. Het is wel zo dat de Mexicaanse griep niet in het ‘gewone’ griepvaccin bevat zat waardoor deze zich sneller kan verspreiden. Op dit moment is de sterftegraad door de Mexicaanse griep niet hoger dan dat van een ‘gewone’ griep en men hoeft zich dus ook geen extra zorgen te maken hierin. Het is echter altijd belangrijk goed naar het lichaam te luisteren zodat men ziekte kan herkennen en een arts kan raadplegen.
Preventie
Voor kinderen en zwangere vrouwen mag het risico van griep dan wel iets minder groot zijn dan dat voor 65-plussers en mensen met een slepende ziekte, toch is het aanwezig en mag het niet uit het oog verloren worden.
Ook al lijken de symptomen van griep (koorts, spierpijn, …) onschuldig, het enige dat men als zwangere vrouw kan doen is in bed liggen en veel rusten in de hoop dat het op die manier snel zal overgaan. Daarom kan men zich vooraf beter laten inenten tegen de griep.
Een inenting tegen de griep is natuurlijk geen garantie want als er een nieuwe griepvorm voorkomt die niet in het vaccinatiegamma zit, zoals het geval is bij de Mexicaanse griep, maar het vormt toch een grote barrière. De samenstelling van het griepvirus wordt jaarlijks aangepast aan de verschillende griepstammen die circuleren.
Tot vandaag werden er geen negatieve effecten van vaccinatie vastgesteld bij zwangere vrouwen of bij de foetus. In sommige onderzoeken werden de kinderen zelfs tot hun 7 jaar opgevolgd en er werden geen negatieve effecten ondervonden.
Risico van de griep op een kind
De effecten van het griepvirus voor een zwangere vrouw en een ongeboren kind zijn moeilijk te bestuderen en in te schatten. Echter, volgens onderzoek is gebleken dat de effecten van griep op het einde van de zwangerschap zorgen voor een verhoging van het risico op ziekenhuisopname omwille van hart en ademhalingsproblemen van het kind.
Ook de risico’s voor de foetus zijn, volgens sommige onderzoeken, niet te verwaarlozen en kunnen leiden tot infecties, vooral als er reeds sprake is van hartaandoeningen. We kunnen dus duidelijk stellend at het risico op een ziekenhuisopname voor kinderen van 0 tot 6 maanden die de griep krijgen, een stuk hoger ligt dan voor kinderen die ouder zijn dan 6 maand.
Antivirale middelen
Voor wie zich niet laten inenten heeft, bestaat er nog een redmiddel als men toch griep zou krijgen: een antiviraal geneesmiddel dat ervoor zorgt dat het virus zich niet kan vermeerderen.
Een antiviraal geneesmiddel tegen de griep zorgt ervoor dat de duur van de ziekte beperkt blijft tot anderhalve dag en gaat ook de symptomen verzachten. Het geneesmiddel moet men pas nemen als men de symptomen van griep reeds vertoont, en dit in een periode waarin de griep circuleert. Om effectief te zijn, moet het geneesmiddel snel ingenomen worden; na 24u waarin men de symptomen van griep (hoofdpijn, koorts, spierpijn,…) vertoont en ten laatste na 48 uur. Men moet het middel gedurende enkele dagen innemen, bij voorkeur bij de maaltijd.
Deze middelen zouden geen negatief of blijvend effect hebben op het ongeboren kindje en noch op de moeder. Ook bij jonge kinderen is er geen negatief effect vastgesteld en dus raadzaam om op deze manier te werk te gaan aangezien jonge kinderen de beste verspreiders zijn van het griepvirus. Men kan dit middel als zwangere vrouw ook preventief innemen als men in contact is geweest met één of meerdere personen die de griep hebben.
De arts
Natuurlijk is de belangrijkste reflex als men de symptomen van griep vertoont, met een arts te spreken. Algemeen is het zo dat in het derde trimester van de zwangerschap, risico’s voor een vroeggeboorte en andere complicaties door ziekte hoger zijn en het is dus raadzaam steeds een dokter te raadplegen. Hij zal, indien nuttig, de antivirale middelen voorschrijven en de nodige uitleg geven hoe men deze middelen moet innemen. Indien men een vaccinatie wil, kan men dit ook best met de arts bespreken zodat men er zeker van is dat de vaccinatie gereserveerd wordt en op de juiste manier en op het juiste moment gegeven wordt.
De Mexicaanse griep
Het risico van de Mexicaanse griep op een zwangerschap is niet hoger dan het risico van een ‘gewone’ griep. Het is wel zo dat de Mexicaanse griep niet in het ‘gewone’ griepvaccin bevat zat waardoor deze zich sneller kan verspreiden. Op dit moment is de sterftegraad door de Mexicaanse griep niet hoger dan dat van een ‘gewone’ griep en men hoeft zich dus ook geen extra zorgen te maken hierin. Het is echter altijd belangrijk goed naar het lichaam te luisteren zodat men ziekte kan herkennen en een arts kan raadplegen.
donderdag 17 maart 2011
Geboorte van een kind : in detail bekeken
De geboorte van een ‘jong’ is in de natuur zowel een zeer gewone gebeurtenis als een uitzonderlijk moment. Bij de mens is dat niet anders; hoewel er zo vele babies geboren worden, is de geboorte van een kind steeds een zeer persoonlijke en speciale gebeurtenis. De band tussen moeder en kind heeft 9 maand gegroeid maar wordt vele malen versterkt met de geboorte. Maar een geboorte houdt veel meer in dan een foetus die uit de baarmoeder ter wereld komt als kleine mens.
Het begin van de bevalling: 1e fase
Bij het inzetten van de bevalling gebeuren een groot aantal dingen die niet steeds in dezelfde volgorde plaatsvinden:
- Weeën. Weeën komen tot stand doordat de baarmoeder zich voorbereidt op de bevalling. De spieren in de baarmoeder zullen beginnen samen te trekken om in een later stadium voor de uitdrijving te kunnen zorgen. De weeën beginnen langzaam, met lange tussenposes en worden met de tijd steeds heviger en volgen erkaar sneller op. Tijdens de zwangerschap kunnen er, zonder dat er sprake is van bevallen, reeds oefenweeën optreden. Deze zijn niet sterk genoeg om de baby uit te drijven en stoppen meestal vanzelf.
- Slijmprop. Een ander teken dat de bevalling zal ingezet worden is het verliezen van de slijmprop. Dit is een bloederige slijmmassa die in de baarmoederhals aanwezig was. Echter, men kan deze slijmprop ook verliezen door een intern onderzoek waarbij de bevalling nog niet zal in gang treden.
- Vliezen. Het breken van de vliezen is een klassiek teken voor het intreden van een bevalling. Deze vliezen sloten de baarmoeder af en bij het breken zal het vruchtwater naar buiten vloeien. Het is ook mogelijk dat bij het breken van de vliezen het vruchtwater slechts druppelsgewijs naar buiten vloeit. Dit is verschillend van persoon tot persoon. Indien de weeën niet op gang komen, na het breken van de vliezen, zal men de bevalling inleiden wegens een risico op infecties.
Als deze tekenen allemaal duidelijk aanwezig zijn, zal de tweede fase ingezet worden:
De ontsluitingsfase: 2e fase
Een belangrijke gebeurtenis bij de ontsluitingsfase is het opengaan van de portio of baarmoedermond. De baarmoeder mond moet voor de bevalling soepel worden om goed te kunnen opengaan; ze moet verweken en verstrijken. Dit gaat bij de eerste bevalling langzamer dan bij de daarop volgende bevallingen. Als de baarmoedermond soepel is, zal deze bij iedere contractie iets meer open komen tot een opening van ongeveer 10cm is bereikt, en dit in verschillende fases:
- Beginfase: Bij deze beginfase zal de baarmoedermond van een opening van 0cm naar 4cm gaan. Op het einde van deze fase heeft de vrouw weeën die gemiddeld een minuut aanhouden en om de twee uur terug komen. Deze fase kan bij sommigen heel lang duren, zelfs tot twee dagen.
- Middenfase: hier zal de baarmoedermond openen tot ongeveer 8 cm. In deze fase, die een stuk sneller gaat dan de beginfase, volgen de steeds sterker wordende weeën elkaar sneller op. De frequentie van de weeën is op dat moment ongeveer om de 3 à 4 minuten.
- Late fase: In deze fase gaat men van 8 cm naar 10 cm ontsluiting. De weeën zijn in deze fase sterk en met hoge frequentie. Een zwangere vrouw moet zich in dit stadium goed concentreren op het opvangen van iedere wee. Als de ontsluiting uiteindelijk 10 cm bedraagt, wordt deze als volledig aanzien en kan de uitdrijving beginnen.
De duur van het proces van de ontsluiting is afhankelijk van persoon tot persoon. Daarnaast is ook het waarnemen van deze ontsluiting van vrouw tot vrouw verschillend; sommige vrouwen zullen reeds zeer vroeg deze ontsluiting voelen en bij anderen is men al een heel eind gevorderd in het proces voor ze dit merken. Tevens is de duur ook afhankelijk van het feit of het om een eerste geboorte gaat of niet. Bij een eerste geboorte duurt de bevalling over het algemeen namelijk veel langer dan de volgende bevallingen.
De uitdrijvingsfase: fase 3
De uitdrijvingsfase is de fase die over het algemeen het snelst gaat. Krachtige weeën volgen elkaar nu steeds op en worden uitdrijvingsweeën genoemd. Deze uitdrijvingsweeën of persweeën zijn zeer krachtig om de baby naar buiten te duwen. Echter, ze zorgen er ook voor dat de vrouw een persdrang heeft en hierdoor actief gaat meepersen. De reflex om mee te persen is een beetje vergelijkbaar met een toiletbezoek en is onweerstaanbaar sterk.
Indien de vliezen niet in een vorige fase gebroken zijn, dan is dit meestal het geval in de uitdrijvingsfase. Het komt voor dat de vliezen niet breken en de baby geboren wordt. De baby zal dan in deze vliezen geboren worden en dit wordt “met de helm op” genoemd.
Indien de uitdrijvingsfase goed is ingezet, moet het persen over het algemeen niet langer dan 2 minuten aanhouden. Als dit wel het geval is, moet de gyneacoloog de hartslag van de baby controleren door middel van een CTG (of hartfilmpje) om na te gaan of deze niet vertraagt. Indien de conditie van de baby niet goed genoeg is om nog langer de arbeid te ondergaan, wordt er een andere oplossing toegepast. De gyneacoloog zal ook steeds bijkomend controleren of de positie van de baby in de baarmoeder in orde is en of dit de reden is van een langer durende bevalling. Indien de baby nog in goede gezondheid is en in een goede positie ligt, en ook de moeder nog energie heeft, kan het persen wel doorgaan.
Bij de geboorte van de baby is het grootste deel, in dit geval het hoofdje van het kind, het moeilijkste. Eens het hoofdje er is, dan zijn nog slechts enkele persweeën nodig om de rest van het lichaampje naar buiten de drijven. Omdat het hoofdje groot is, moet men vaak ‘knippen’. Dit wil zeggen dat men de vagina iets groter maakt door de bilnaad in te knippen. Dit voorkomt dat de wanden van de vagina scheuren, wat veel pijnlijker is en tevens veel moeilijker kan genezen.
De nageboorte: 4e en laatste fase
Na de geboorte van het kind is de bevalling nog niet helemaal afgelopen. Dat is pas het geval als ook de placenta uit de baarmoeder gedreven is, of de nageboorte. Deze nageboorte vindt plaats tussen de 10 minuten en 30 minuten nadat de baby ter wereld kwam. De baby borstvoeden, bespoedigt de uitdrijving van de placenta. Indien de baby nog niet wil of kan drinken, dan kan ook de partner aan de tepel zuigen om zo, op een natuurlijke manier, de nageboorte te bespoedigen. Een andere optie is om oxytocine toe te dienen. Dit natuurlijk hormoon kan ook tijdens de bevalling gebruikt worden om weeën sterker te maken indien deze niet krachtig genoeg zijn. Het bevordert ook de nageboorte. Het komt voor dat de placenta niet op natuurlijke wijze uitgedreven wordt en indien dit het geval is, zal de gyneacoloog deze operatief verwijderen.
Ongeacht op welke manier de placenta verwijderd werd, dit laat een wonde achter in de baarmoeder. Hierdoor zal een pas bevallen vrouw, gedurende ongeveer 10 dagen vrij veel bloed verliezen. De hoeveelheid bloed die men op dat moment zal verliezen is veel meer dan bij gewone menstruatie. Na ongeveer 10 dagen zal de hoeveelheid bloed afnemen en zal dit meer op een gewone menstruatie gaan lijken. De wonde zal sneller genezen en de baarmoeder zal sneller samentrekken indien de vrouw borstvoeding geeft. Dit bevordert het genezingsproces en helpt trouwens ook bij de vetverbranding en de vochtafdrijving. Het samentrekken van de baarmoeder kan pijn in de buik en de rug veroorzaken.
Het begin van de bevalling: 1e fase
Bij het inzetten van de bevalling gebeuren een groot aantal dingen die niet steeds in dezelfde volgorde plaatsvinden:
- Weeën. Weeën komen tot stand doordat de baarmoeder zich voorbereidt op de bevalling. De spieren in de baarmoeder zullen beginnen samen te trekken om in een later stadium voor de uitdrijving te kunnen zorgen. De weeën beginnen langzaam, met lange tussenposes en worden met de tijd steeds heviger en volgen erkaar sneller op. Tijdens de zwangerschap kunnen er, zonder dat er sprake is van bevallen, reeds oefenweeën optreden. Deze zijn niet sterk genoeg om de baby uit te drijven en stoppen meestal vanzelf.
- Slijmprop. Een ander teken dat de bevalling zal ingezet worden is het verliezen van de slijmprop. Dit is een bloederige slijmmassa die in de baarmoederhals aanwezig was. Echter, men kan deze slijmprop ook verliezen door een intern onderzoek waarbij de bevalling nog niet zal in gang treden.
- Vliezen. Het breken van de vliezen is een klassiek teken voor het intreden van een bevalling. Deze vliezen sloten de baarmoeder af en bij het breken zal het vruchtwater naar buiten vloeien. Het is ook mogelijk dat bij het breken van de vliezen het vruchtwater slechts druppelsgewijs naar buiten vloeit. Dit is verschillend van persoon tot persoon. Indien de weeën niet op gang komen, na het breken van de vliezen, zal men de bevalling inleiden wegens een risico op infecties.
Als deze tekenen allemaal duidelijk aanwezig zijn, zal de tweede fase ingezet worden:
De ontsluitingsfase: 2e fase
Een belangrijke gebeurtenis bij de ontsluitingsfase is het opengaan van de portio of baarmoedermond. De baarmoeder mond moet voor de bevalling soepel worden om goed te kunnen opengaan; ze moet verweken en verstrijken. Dit gaat bij de eerste bevalling langzamer dan bij de daarop volgende bevallingen. Als de baarmoedermond soepel is, zal deze bij iedere contractie iets meer open komen tot een opening van ongeveer 10cm is bereikt, en dit in verschillende fases:
- Beginfase: Bij deze beginfase zal de baarmoedermond van een opening van 0cm naar 4cm gaan. Op het einde van deze fase heeft de vrouw weeën die gemiddeld een minuut aanhouden en om de twee uur terug komen. Deze fase kan bij sommigen heel lang duren, zelfs tot twee dagen.
- Middenfase: hier zal de baarmoedermond openen tot ongeveer 8 cm. In deze fase, die een stuk sneller gaat dan de beginfase, volgen de steeds sterker wordende weeën elkaar sneller op. De frequentie van de weeën is op dat moment ongeveer om de 3 à 4 minuten.
- Late fase: In deze fase gaat men van 8 cm naar 10 cm ontsluiting. De weeën zijn in deze fase sterk en met hoge frequentie. Een zwangere vrouw moet zich in dit stadium goed concentreren op het opvangen van iedere wee. Als de ontsluiting uiteindelijk 10 cm bedraagt, wordt deze als volledig aanzien en kan de uitdrijving beginnen.
De duur van het proces van de ontsluiting is afhankelijk van persoon tot persoon. Daarnaast is ook het waarnemen van deze ontsluiting van vrouw tot vrouw verschillend; sommige vrouwen zullen reeds zeer vroeg deze ontsluiting voelen en bij anderen is men al een heel eind gevorderd in het proces voor ze dit merken. Tevens is de duur ook afhankelijk van het feit of het om een eerste geboorte gaat of niet. Bij een eerste geboorte duurt de bevalling over het algemeen namelijk veel langer dan de volgende bevallingen.
De uitdrijvingsfase: fase 3
De uitdrijvingsfase is de fase die over het algemeen het snelst gaat. Krachtige weeën volgen elkaar nu steeds op en worden uitdrijvingsweeën genoemd. Deze uitdrijvingsweeën of persweeën zijn zeer krachtig om de baby naar buiten te duwen. Echter, ze zorgen er ook voor dat de vrouw een persdrang heeft en hierdoor actief gaat meepersen. De reflex om mee te persen is een beetje vergelijkbaar met een toiletbezoek en is onweerstaanbaar sterk.
Indien de vliezen niet in een vorige fase gebroken zijn, dan is dit meestal het geval in de uitdrijvingsfase. Het komt voor dat de vliezen niet breken en de baby geboren wordt. De baby zal dan in deze vliezen geboren worden en dit wordt “met de helm op” genoemd.
Indien de uitdrijvingsfase goed is ingezet, moet het persen over het algemeen niet langer dan 2 minuten aanhouden. Als dit wel het geval is, moet de gyneacoloog de hartslag van de baby controleren door middel van een CTG (of hartfilmpje) om na te gaan of deze niet vertraagt. Indien de conditie van de baby niet goed genoeg is om nog langer de arbeid te ondergaan, wordt er een andere oplossing toegepast. De gyneacoloog zal ook steeds bijkomend controleren of de positie van de baby in de baarmoeder in orde is en of dit de reden is van een langer durende bevalling. Indien de baby nog in goede gezondheid is en in een goede positie ligt, en ook de moeder nog energie heeft, kan het persen wel doorgaan.
Bij de geboorte van de baby is het grootste deel, in dit geval het hoofdje van het kind, het moeilijkste. Eens het hoofdje er is, dan zijn nog slechts enkele persweeën nodig om de rest van het lichaampje naar buiten de drijven. Omdat het hoofdje groot is, moet men vaak ‘knippen’. Dit wil zeggen dat men de vagina iets groter maakt door de bilnaad in te knippen. Dit voorkomt dat de wanden van de vagina scheuren, wat veel pijnlijker is en tevens veel moeilijker kan genezen.
De nageboorte: 4e en laatste fase
Na de geboorte van het kind is de bevalling nog niet helemaal afgelopen. Dat is pas het geval als ook de placenta uit de baarmoeder gedreven is, of de nageboorte. Deze nageboorte vindt plaats tussen de 10 minuten en 30 minuten nadat de baby ter wereld kwam. De baby borstvoeden, bespoedigt de uitdrijving van de placenta. Indien de baby nog niet wil of kan drinken, dan kan ook de partner aan de tepel zuigen om zo, op een natuurlijke manier, de nageboorte te bespoedigen. Een andere optie is om oxytocine toe te dienen. Dit natuurlijk hormoon kan ook tijdens de bevalling gebruikt worden om weeën sterker te maken indien deze niet krachtig genoeg zijn. Het bevordert ook de nageboorte. Het komt voor dat de placenta niet op natuurlijke wijze uitgedreven wordt en indien dit het geval is, zal de gyneacoloog deze operatief verwijderen.
Ongeacht op welke manier de placenta verwijderd werd, dit laat een wonde achter in de baarmoeder. Hierdoor zal een pas bevallen vrouw, gedurende ongeveer 10 dagen vrij veel bloed verliezen. De hoeveelheid bloed die men op dat moment zal verliezen is veel meer dan bij gewone menstruatie. Na ongeveer 10 dagen zal de hoeveelheid bloed afnemen en zal dit meer op een gewone menstruatie gaan lijken. De wonde zal sneller genezen en de baarmoeder zal sneller samentrekken indien de vrouw borstvoeding geeft. Dit bevordert het genezingsproces en helpt trouwens ook bij de vetverbranding en de vochtafdrijving. Het samentrekken van de baarmoeder kan pijn in de buik en de rug veroorzaken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
